چشمانم...غرق در اشک...

سکوت را به مهمانی فرا خواندم...

سرزنشم کرد! 

من  ... 

و باز من ... 

اشک ریختم ... به میمنتِ غم!

دلم دریاست... 

            اما گاهی تلاطمی کافیست... 

تا آواره ترین باشم!

و به تو می سایم...

               می درخشم و فرو می ریزم!!

من توالی- نفس ِ تو ام!!

               می خواهم در تو بیاسایم...

رها از من...

               برای من !!